Leven zoals voorheen - Vzw Kortenberg

Had het aan mij gelegen dan was er voor mij nooit een “ Leven zoals Voorheen “ gekomen.  Borstkanker hebben
was al meer dan genoeg.   Er een echte confrontatie mee  aangaan …   ik weet nu dat ik dat niet aandurfde.

Gelukkig kent mijn man zijn pappenheimer en is hij een echt snuffelaar.Zo zocht  en vond hij de video-opname van Paula Semer en het telefoonnummer van Luisa Marsé  en toen hij mijn geaarzel zag,  belde hij nog op ook.

En zo kreeg ik Mathilda aan mijn ziekbed.

En toen voelde ik voor de eerste keer …  dat er misschien nog hoop was.
Als zij er zo knap en energiek uitzag …
Als zij al 10 jaar verder leefde …
Dan was het dus mogelijk !

Voor mij was dat het allerbelangrijkste :
“Het kan dus “, dacht ik “ mensen die borstkanker overleven bestaan echt ! “

En eerlijk gezegd overvalt dat gevoel mij nog regelmatig op bijeenkomsten.
Ik ben natuurlijk nog een jongske:   pas  1 jaar en 3 maanden.
En,  excuseer mij dames,   maar ik vind het heerlijk om in het gezelschap van jullie,   veteranen van  10 – 15 – 17 jaar,
te mogen vertoeven.

Bedankt voor jullie openheid !

Ann,  een patiënte