Een dankbare patiënte
ERKENTELIJKHEID!
In 1978, ik was nog maar 35 jaar, vertelde de dokter mij dat het gezwel in mijn borst kanker was en dat ik geopereerd moest worden. Ik had nog nooit van borstamputatie gehoord en ik kende niemand, die zo’n operatie al had ondergaan.
De opvang in het ziekenhuis was wel goed, iedereen was vriendelijk, maar ik had graag wat meer uitleg gekregen, hoe het nu verder moest.
Ook thuis was iedereen even lief voor mij en mijn vriendinnen vingen mij heel fijn op.
Toch miste ik iets n.l. EEN GESPREK MET IEMAND? DIE OOK ZOIETS HAD MEEGEMAAKT.
Na een jaar van angst en verdriet las ik in de krant over Luisa.
Zij had ook een borstamputatie ondergaan en had “ Leven zoals Voorheen “ opgericht . Met haar praktische informatie en morele steun probeerde zij vrouwen te helpen, die net als zij, een heel moeilijke periode van hun leven doormaken: de angst om kanker en de verminking door een amputatie.
Nu 33 jaar later ben ik haar nog altijd dankbaar voor haar hulp en dat zij de moed heeft gehad de lotgenoten vereniging “ Leven zoals Voorheen “ op te richten.
Ik ben nu zelf 25 jaar vrijwilligster en uit de grond van mijn hart wil ik nu ook allen danken, die ons en ons werk steunen.
Dank aan de dokters, zusters, verpleegsters, sociale dienst en de vele anderen.
Mijn dank ook aan de andere vrijwilligsters voor de vriendschap en het begrip. Vreugde, verdriet, moeilijkheden, wij delen het met elkaar en kunnen daardoor weer een steun zijn voor anderen.
Dank aan alle vrouwen, die zich door ons laten bezoeken en naar de infonamiddagen komen. Hun vertrouwen in ons en hun vriendschap is een stimulans voor ons om door te gaan.
Dat wilde ik U allen even zeggen:
DE DAG WAAROP JE NIET GELACHEN HEBT? IS EEN VERLOREN DAG!
Françoise
Verantwoordelijke Regio Aalst
| < Vorige | Volgende > |
|---|