Wij zijn lotgenoten.
Op basis van onze persoonlijke ervaringen geven wij emotionele steun en praktische hulp aan vrouwen en mannen met borstkanker en hun partners.
De vereniging wil ook het taboe rond kanker doorbreken en preventief kankeronderzoek en zelfonderzoek van de borsten stimuleren.
Naast het ziekenhuis- en huisbezoek organiseert
“Leven zoals Voorheen” viermaal per jaar een informatienamiddag in elk van de 10 afdelingen in Vlaanderen en Brussel.
Luisa Marsé gaf vrouwen met borstkanker een gezicht
woensdag 01 augustus 2007
Luisa Marsé gaf vrouwen met borstkanker een gezicht
Noord-Zuid doorheen Vlaams-Brabant
Luisa Marsé is ereburger van Kortenberg, kreeg een award van de
American Cancer Society en een gouden Medaille der Kroonorde. 'Maar dat is
allemaal relatief hoor, want twee jaar geleden verloor ik mijn tweede
borst', zegt ze.
KORTENBERG - Luisa Marsé is een sterke vrouw. In 1976 verloor ze haar borst
door kanker. Twee jaar geleden herhaalde het doemscenario zich, maar Luisa
overwon angst en pijn. Haar vzw Leven Zoals Voorheen vormt een steunpilaar
voor vrouwen met borstkanker.
Het leven van de 67-jarige Luisa Marsé is zoals het verkeer op de
Leuvensesteenweg: druk! In haar woning aan de verbindingsweg tussen Leuven
en Brussel lijkt de dag rustig voorbij te gaan, maar niets is minder waar.
Luisa heeft immers haar handen meer dan vol met vzw Leven Zoals Voorheen,
een organisatie die informatie en steun biedt aan vrouwen die geconfronteerd
werden met borstkanker. 'En mannen', vult Luisa aan. 'Ondertussen werken
twee mannen bij ons die borstkanker hebben gehad. De ziekte komt minder
frequent voor bij mannen dan vrouwen, maar iedereen kan borstkanker krijgen.
Het is nooit makkelijk als je de diagnose te horen krijgt.'
De 67-jarige Luisa kan het weten, want in 1976 vernam de verpleegster dat ze
kanker had in haar borst. Niet evident in de jaren '70, enerzijds omdat de
medische wetenschap nog niet zo ver stond als nu, maar ook omdat patiënten
toen amper over hun ziekte durfden te spreken. 'In die tijd hoorde je de
wildste verhalen over mensen die het niet hadden gehaald. Ik was ervan
overtuigd dat ik geen veertig jaar zou worden. Toen de dokter me kwam
vertellen dat ik borstkanker had, zei hij dat ik er met anderen over moest
praten. Maar met wie? Er was niemand. Ik weet nog heel goed dat ik toen voor
het eerst heb gehuild in het bijzijn van derden.'
De woorden van de dokter lieten Luisa echter niet los. Ze nam zich voor om
andere vrouwen met borstkanker door de hel te helpen. 'Tenminste, als ik het
haal', dacht ik toen.
Heilig verklaard
'Ik verloor uiteindelijk een borst en kreeg tot op heden 31 jaar extra
cadeau in het leven. Na de operatie kwam de dokter me vertellen dat er
verderop de gang een vrouw lag in een gelijkaardige situatie. Op vraag van
de dokter ben ik met haar gaan praten en ik kon mijn oren niet geloven. Ze
zei dat het niet kon dat ik een prothese droeg, want ik zag er te goed uit.
Ik heb toen mijn prothese getoond, iets wat ik later nooit meer heb gedaan.
De dame excuseerde zich en bestookte me meteen met allerlei praktische en
emotionele vragen. Soms kleine dingen, maar op dat moment zijn dat grote
dingen. Na een tijdje kon de vrouw opnieuw lachen en dromen. Er kwam nog een
andere patiënte en voor ik het wist was vzw Leven Zoals Voorheen een feit.
Ik herinner me een vrouw die na haar operatie vier jaar lang de buitenwereld
niet had gezien. Uiteindelijk werd die dame opnieuw een mooie en fiere
vrouw. Ze vertelde me dat haar man me heilig heeft verklaard. Hij had
opnieuw een vrouw om van te houden.'
Heilig is een groot woord, maar toch heeft Luisa Marsé het ver geschopt na
haar ziekte. 'In 1988 kreeg ik als eerste buitenlandse een prestigieuze
award van de American Cancer Society en begin jaren '90 overhandigde
toenmalig minister van Sociale Zaken Mark Eyskens me de gouden Medaille der
Kroonorde. In 2003 werd ik zelfs gebombardeerd tot ereburger van Kortenberg.
Maar dat is allemaal relatief hoor, want twee jaar geleden verloor ik mijn
tweede borst door borstkanker. Ik zei tegen de dokter: als ik nu opnieuw 31
jaar extra mag leven is het goed voor mij. Allé, vijftien of twintig jaar is
ook goed', aldus de vrouw die Koningin Fabiola leerde waarvoor de afkorting
B.H. staat.
| < Vorige | Volgende > |
|---|